http://ask.fm/sylwiabomba/answer/104230721667
Ze wszystkich gatunków istot jeden człowiek potrafi się śmiać, choć on właśnie ma najmniej powodów..Jego świadomość powoduje że czuje się na tyle silny, aby podporządkować sobie inne gatunki, kierować ich losem i cierpieniem. Porzucając w zapomnienie to, iż zwierzęta nie są naszą właśnością - pełnią taki sam żywot jak my na tej Planecie, jedynie mniej świadomy..Nasze umysły rozszarpały naszą empatie, pokore i posłuszeństwo. Potęga naszej świadomości sprawiła iż zabijamy dla wielu powodów, kiedy zwierze zabija gdy jest głodne lub broni stada. Nasz wzrok jest na tyle bestialsko wyostrzony, iż widzimy wiele różnic międzyludzkich którymi gardzimy. Wypowiadamy wiele zbędnych i bolesnych słów poprzez pryzmat zawiści, pod natłokiem naszych myśli zabijamy własnych braci. W świetle swojej dumy potrafimy raz jeszcze zagrzmieć, iż jesteśmy lepsi od zwierząt. Nieme stworzenia, jak dobrze wiadomo, są znacznie lepszymi sędziami tożsamości i charakteru niźli my sami. Kochają ludzi jak swoich, nie przejmują się tym że jesteśmy z innego stada lub gatunku. Stają się naszymi przyjaciółmi bez względu na to jakiej płci, orientacji lub rasy jesteśmy. Nawet jeśli pozostawimy psine na cały dzień samą w domu, ona zamiast być na nas zła - po naszym powrocie szaleje z wdzięczności że jednak się zjawiliśmy. Pomyślmy, jak człowiek zareagowałby...:) Bóg tworzy zwierzęta, człowiek - sam siebie poprzez jego dume. Nasza pycha nie pozwala żyć nam w harmonii z naturą i innymi istotami -tylko dlategoo, że uważamy iż wszystko bezwarunkowo należy do nas. A może to my należymy do tego świata, a nie on do nas? Zostaliśmy spłukani z pokory, posłuszeństwa naszej Planecie i Matce Naturze...możemy jedynie szukać odbicia naszego dawnego obrazu w oczach zwierząt. Tam zakotwiczyła się troska, oddanie i szacunek. Jedynie istota ludzka potrafi zbijać z tropu innych z tego samego gatunku - kłamiąc i podkładając kłody pod nogi. Każda istota, która się narodziła na tym świecie ma w sobie okruch dobra...my, ludzie niekiedy go gubimy. Zwierzęta przywracają go nam, dzieląc się swoim. Cóż może sie nauczyc zwierze od nas? Że ludzkimi słowami nie warto się posługiwać, ponieważ one nas gubią zadając puste nadzieje i karmią kłamstwem fałszerzy. To co potrzebne nam do komunikacji, mamy już w sobie...w swoich sercach.
No comments:
Post a Comment